احتباس ادرار در زنان
به گزارش وبلاگ دانشجو، احتباس ادرار مسئله ای بوده که تعداد زیادی از مردم سراسر دنیا با آن روبرو هستند. در صورتی که شما هم این مشکل را دارید این مقاله را بخوانید تا با دلایل احتمالی این مشکل و نحوه درمان آن آشنا شوید.

نویسنده:سهیلا حاجی زاده
منبع:راسخون
احتباس ادرار مسئله ای بوده که تعداد زیادی از مردم سراسر دنیا با آن روبرو هستند. در صورتی که شما هم این مشکل را دارید این مقاله را بخوانید تا با دلایل احتمالی این مشکل و نحوه درمان آن آشنا شوید.
احتباس ادرار همانطور که از نام آن پیداست، عدم توانایی آزاد سازی کامل ادرار از مثانه می باشد. این شرایط می تواند به صورت حاد و یا مزمن باشد. در احتباس ادرار حاد، فرد قادر به دفع تمام ادرار خود نیست. در احتباس ادرار مزمن، فرد می تواند ادرار خود را دفع کند، با این حال بعضی مسائل در هنگام آزاد سازی ادرار وجود خواهد داشت، بعلاوه مثانه قادر به خالی کردن کامل خود نیست. احتباس ادرار مزمن می تواند باعث بروز مسائل بسیاری برای سلامتی مانند سنگ کلیه و دیگر مسائل کلیوی گردد. بنابراین، این مشکل باید در اسرع وقت درمان گردد. این مقاله در رابطه با علل، اثرات و روش های درمانی این شرایط با توجه به آناتومی بدن زنان بحث می نماید.
نحوه کارکرد دستگاه ادراری
به منظور درک بهتر این موضوع ضروری است که ابتدا بدانیم که سیستم ادراری چگونه کار می نماید. دستگاه ادراری زنان از اندام هایی مانند کلیه ها، حالب، مثانه، عضلات اسفنکتر و مجرای ادرار تشکیل شده است. کلیه ها اندام های مسئول تصفیه مواد زائد از جمله اوره از جریان خون می باشند. سپس اوره با آب و دیگر مواد زائد به منظور تشکیل ادرار مخلوط می گردد. هنگامی که ادرار تشکیل شد، کلیه ها آن را به وسیله حالب به مثانه انتقال می دهند. حالب دو لوله نازک به طول 8 تا 10 اینچ طول بوده که باعث عبور ادرار به مثانه می گردند. مثانه ادرار را در خود ذخیره نموده و هنگامی که پر شد، مغز سیگنال هایی را به منظور تخلیه به مثانه ارسال می نماید. عضلات اسفنکتر واقع در پایین مثانه به منظور پیشگیری از نشت ادرار سفت می شوند. هنگامی که ادرار انجام شد، عضلات مثانه سفت شده و عضلات اسفنکتر شل می گردد، به طوری که مثانه بتواند به طور کامل خالی گردد. هر گونه مشکل در اندام های دستگاه ادراری یا اعصاب به مغز فرستاده شده و باعث احتباس ادرار می شوند. موارد ذکر شده در زیر بعضی از علل احتمالی این مشکل می باشد.علل احتباس ادرار در زنان
دلایل بسیاری وجود دارد که می تواند منجر به احتباس ادرار در زنان گردد. عواملی مانند افزایش سن، سلامت کلی، آسیب، داروها، جراحی و غیره بعضی از علائم این بیماری می باشد. زمانی که با احتباس ادرار روبرو شدید، ممکن است به علت انسداد مجاری ادراری پیروز به انجام این کار نشوید. حفظ ادرار در مثانه باعث ایجاد درد شکم، احساس ناراحتی و نفخ شوید. بعضی از علل شایع این موضوع در زیر بیان شده است.عفونت در دستگاه ادرار
یکی از علل اصلی احتباس ادرار عفونت دستگاه ادرار بوده که پدیده ای شایع تر در زمان در مقایسه با مردان می باشد. در صورتی که از عفونت دستگاه ادرار رنج می برید، مسائل تخلیه کامل مثانه را تجربه خواهید کرد. بعلاوه درد و سوزش در هنگام ادرار خواهید داشت.انسداد سنگ مثانه
علت دیگر احتباس ادرار انسداد سنگ مثانه در باز شدن مجرای ادرار می باشد. به علت این انسداد، شما به سختی قادر به دفع ادرار خواهید بود. اگر با این مشکل روبرو شدید، درد شدید در ناحیه شکم را در طول زمان ادرار تجربه خواهید کرد. بعضی مواقع هم ممکن است خون در ادرار مشاهده کنید.لگن پرولاپس
بعضی مواقع شرایطی ایجاد می گردد که اندام های مختلف موجود در ناحیه لگن را تحت تاثیر قرار می دهد. دو بیماری عمده در این بخش که می تواند باعث بروز احتباس ادرار در زنان گردد سیستوسل و رکتوسل می باشد. سیستوسل هنگامی که مثانه به درون واژن سقوط کند رخ می دهد. تغییر در این موقعیت باعث عدم توانایی تخلیه کامل مثانه می گردد. رکتوسل زمانی که مقعد به دیواره پشتی واژن سقوط کند اتفاق افتاده و باعث انسداد مثانه می گردد. چنین مواردی در پس از زایمان و یائسگی رخ می دهد.واکنش به بعضی داروها
مصرف داروهای خاصی مانند داروهای ضد افسردگی، آنتی هیستامین ها و داروهای مرتبط با گرفتگی عضلات و غیره منجر به تغییر سیگنال های فرستاده شده از اعصاب به مغز شده که ممکن است منجر به احتباس ادرار گردد. به غیر از این، در صورتی که شما یک جراحی همراه با بیهوشی را تجربه نموده باشید، ممکن است کنجر به فرم حاد این بیماری گردد.علل دیگر
دیگر دلایل احتمالی شامل بیماری هایی مانند دیابت، سکته مغزی، آسیب مغزی، آسیب به لگن، یبوست، مسمومیت با فلزات سنگین، عفونت یا آسیب به نخاع می باشد.بعضی از متخصصان هم این بیماری را مرتبط با اختلالات روانی می دانند.
روش های تشخیص
هنگامی که به پزشک مراجعه کردید، بهتر است علائم خاص هنگام ادرار را به یاد داشته باشید. برای مثال، در صورتی که احساس فشار در مثانه داشتید ولی هیچ ادراری صورت نگرفت، یا اگر احساس سوزش یا درد هنگام ادرار داشتید، همه این موارد را با پزشک در میان بگذارید. پزشک نمونه ادرار شما را آنالیز نموده تا احتمال ابتلا به عفونت را در مواقع ایجاد احتباس ادرار تشخیص دهد. آزمایشات تشخیصی دیگر شامل سونوگرافی، سی تی اسکن و اشعه ایکس به منظور آنالیز انسداد احتمالی می باشد. اسکن ام آر آی هم ممکن است به منظور آنالیز شرایطی مانند اسکلروز متعدد یا ضربه انجام گردد.به منظور آنالیز اندازه ادراری که در مثانه حبس شده، بعد از این که بیمار ادرار خود را انجام داد، پزشک ممکن است از سیستوسکوپ استفاده کند. این دستگاه شامل لنزهایی مانند تلسکوپ یا میکروسکوپ بوده که پزشک را قادر به مشاهده اجسام درون بدن می سازد. یک سر سیستوسکوپ متشکل از لوله نازکی بوده که برای آنالیز احتمالی به درون مجرای ادرار وارد می گردد. به غیر از این، آزمایشات یوردینمیک مختلف هم به منظور ارزیابی توانایی مثانه جهت تخلیه انجام می گردد.
گزینه های درمان برای احتباس ادرار در زنان
درمان می تواند به هر دو صورت جراحی و غیر جراحی بسته به نوع بیماری صورت گیرد. پزشک شما ممکن است بسته به شرایط داروهایی را تجویز نموده و یا توصیه به انجام درمان های فیزیکی کند. بعضی از گزینه های درمان در زیر مورد بحث قرار گرفته اند.جراحی
گزینه های جراحی کمی وجود دارد که به منظور درمان احتباس ادرار مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از این گزینه ها درمان InterStim بوده که به وسیله FDA به تصویب رسیده است. در این روش یک دستگاه کوچک زیر پوست در ناحیه بالای باسن قرار داده می گردد. این کار به تحریک عصبی یاری نموده که این امر هم به نوبه خود با عملکرد نرمال مثانه یاری می نماید.شیاف واژن
روش غیر جراحی دیگر که قادر به دفع کامل ادرار از مثانه است، قرار دادن دستگاه به نام شیاف واژن می باشد. این کار به حمایت از دیواره واژن یاری نموده و قادر به تخلیه ادرار از مثانه به صورت طبیعی می باشد.احتباس ادرار می تواند حاد و یا مزمن باشد، و در صورتی که این عارضه درمان نگردد، باعث بروز اختلالات بسیاری می گردد. تجمع ادرار در مثانه به رشد باکتری ها یاری نموده که این امر هم به نوبه خود می تواند منجر به بروز انواع عفونت ها گردد. بعلاوه، به علت اختلال در اندام های دستگاه ادرار، باعث بازگشت ادرار به کلیه ها شده و در نتیجه آسیب شدید به کلیه وارد نموده که در صورتی که به موقع درمان نگردد منجر به مرگ بیمار می گردد. در رابطه با تشخیص زودهنگام این عارضه و درمان آن در اسرع وقت با پزشک مشورت کنید. بعلاوه در رابطه با گزینه های مختلف درمان و عوارضی که هر یک از این گزینه ها ممکن است ایجاد کند هم با پزشک مشورت کنید.
منبع: راسخون